Het verdriet van Angelina Jolie, als moderne maagd Maria

28 mei 2013 18:33 Abgelina Jolie blog

Haar brief in de New York Times ging de hele wereld over. Angelina Jolie. Preventief liet zij haar borsten verwijderen vanwege een zeldzame en erfelijke vorm van borstkanker waarvan alleen op deze wijze de risico’s beperkt kunnen worden gehouden.

De weken erna besteden alle media er aandacht aan. In kranten en televisieprogramma’s verschenen vrouwen en specialisten om het belang van de ingreep toe te lichten. De exotische filmster, beroemd om haar vrouwelijkheid, die openhartig sprak over een ingreep die dat ‘handelsmerk’  misschien wel zou aantasten. Juist die impact gaf haar brief een extra dimensie. Door Jolie werd het onderwerp – vaak omgeven met taboes – bespreekbaar voor een groot publiek.

Geëngageerd als ze is, koos Jolie er voor om openhartig te zijn. Voor alles wilde ze niet haar gezin in de waagschaal stellen door het risico van deze fatale vorm van borstkanker te trotseren.
De vraag was of we haar sindsdien nog kunnen zien als een bijzondere actrice of dat we haar zouden gaan bekijken met andere ogen. 
Niet zozeer in fysieke zin, maar in de andere waarde die ze sinds haar brief uitdrukt als rolmodel: de kwetsbare mens die openhartig is over haar moeilijke keuze en anderen daarmee inspireert.   
Deze week schreven de media over hoezeer ze zich betrokken voelde bij haar tante die vanwege dezelfde erfelijke vorm van kanker overleed. Zij steunde het gezin van haar overleden tante, kopte de Telegraaf
Zonder Jolie’s brief in de New York Times, zou niemand daar aandacht aan hebben besteed
De media duiken daar nu echter bovenop. Dat haar tante overleed was ineens ook nieuws. 
Jolie werd er door de media mee geconfronteerd en gevraagd er iets over te vertellen. Dat ze zich betrokken voelt bij het verdriet van haar familie om haar tante is natuurlijk de normaalste zaak van de wereld. Door haar eigen situatie was het ineens bijzonder.
 
We zijn in de moderne individualistische samenleving telkens op zoek is inspiratie en die vinden we in nieuwe helden en rolmodellen, op wie we ons eigen onzekerheden en gedachten over levenszaken kunnen projecteren of spiegelen.
Jolie is zo niet langer het stijlicoon als actrice. Ze wordt een stijlicoon van mededogen op grond van haar maatschappelijke betrokkenheid en openhartigheid. Angelina  – ‘Engel’, zou het voorbestemd zijn? – als inspiratiebron: een moderne maagd Maria die ons in haar kwetsbaarheid ten voorbeeld staat. Met de media als de apostelen, die haar boodschap onder ons verspreiden, of ze dat nu wil of niet. ‘We’ zullen vanaf nu voor altijd anders naar haar films kijken en willen weten hoe Angelina er over denkt of hoe ze zou handelen.
Terug naar overzicht